J. Sroczyński dla WuW nr 9/2015 – UOKiK po raz pierwszy wszczął postępowanie w ramach drugiego etapu kontroli koncentracji

Maspex, wiodący polski producent soków owocowych i warzywnych, uzyskał zgodę Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów („UOKiK”) na przejęcie swojego konkurenta Agros-Nova. UOKiK ustalił, że transakcja nie doprowadzi do uzyskania przez Maspex pozycji dominującej na rynku. UOKiK badał właściwe rynki produktowe, do których należą soki, napoje gazowane oraz nektary, sosy i dżemy. Siła rynkowa Maspexu i Agros-Nova wynika przede wszystkim z ich dobrze rozpoznawalnych marek. Maspex jest właścicielem marek Tymbark, Caprio i Kubuś, a przejmie należące do Agros-Nova marki Dr Witt, Tarczyn i Włocławek. Natomiast pozostałe marki Agros-Nova (Garden, Ptysio i Fortuna) nie będą częścią transakcji. Maspex nadal będzie musiał stawiać czoła znaczącej konkurencji ze strony tych marek oraz takich graczy jak Coca-Cola, Hortex czy Żywiec-Zdrój. Na rynku sosów odpowiedni poziom konkurencji zapewnią Heinz i Unilever, a na rynku dżemów – Stovit.

UOKiK wydał zgodę na przejęcie przez Bosch spółki FagorMastercook. Obie spółki działają na rynku sprzętu AGD. UOKiK określił kilka rynków, na których konkurują obie spółki, m.in. piekarników kuchennych, płyt grzewczych, kuchenek mikrofalowych, zmywarek i suszarek do ubrań. Jedynym rynkiem, na którym Bosch może posiadać pozycję dominującą w Polsce jest rynek zmywarek do naczyń. Jednakże udział FagorMastercook w tym rynku wynosi mniej niż 1%. Na pozostałych rynkach właściwych łączne udziały stron nie są znaczące. Ponadto Electrolux, Samsung i inni producenci sprzętu gospodarstwa domowego pozostaną silnymi konkurentami. W związku z powyższym transakcja nie doprowadzi do istotnego ograniczenia skutecznej konkurencji.

UOKiK po raz pierwszy zdecydował o otwarciu drugiego etapu w dwóch postępowaniach w sprawie kontroli koncentracji, tj. w sprawie Górażdże Cement (przejęcie Duda Kruszywa i Duda Beton) oraz Xella (przejęcie Grupa Silikaty). Od 18 stycznia 2015 r. znowelizowana ustawa antymonopolowa przewiduje, że drugi etap może zostać otwarty, jeżeli zgłaszana koncentracja jest szczególnie skomplikowana, może doprowadzić do istotnego ograniczenia konkurencji lub wymaga przeprowadzenia badania rynku. W pozostałych przypadkach zgłoszenia są rozstrzygane tylko w pierwszej fazie, trwającej jeden miesiąc. W obu przypadkach skierowanych do drugiego etapu, który ma trwać dodatkowo cztery miesiące, UOKiK stwierdził konieczność przeprowadzenia badania rynków właściwych. W sprawie Górażdże Cement są to lokalne rynki cementu, betonu towarowego i kruszyw mineralnych. W sprawie Xella badane rynki obejmują lokalne rynki ściennych materiałów budowlanych. UOKiK przypomniał, że przejście zgłoszonych koncentracji do drugiego etapu nie oznacza, jakiego rodzaju decyzję w sprawie koncentracji wyda UOKiK.

UOKiK uznał, że Kompania Węglowa, czołowy polski państwowy producent węgla, nie dopuściła się nadużycia pozycji dominującej na rynku w postaci stosowania drapieżnych cen. Zarzuty nadużycia zgłosiła do UOKiK Bogdanka, jedyna prywatna polska kopalnia węgla kamiennego. Bogdanka twierdziła, że Kompania Węglowa sprzedawała węgiel poniżej kosztów produkcji, a różnicę między tymi kosztami a ceną opłacalną pokrywała ze środków finansowych uzyskanych z pomocy publicznej. Taka praktyka, zdaniem Bogdanki, miała długotrwały negatywny wpływ na jej zdolność do konkurowania z Kompanią Węglową. UOKiK przeprowadził badanie rynku, które doprowadziło do wniosku, że właściwym rynkiem geograficznym w tej sprawie jest nie polski, ale ogólnoeuropejski rynek węgla. W związku z tym Kompania Węglowa nie może być uznana za podmiot dominujący na tak zdefiniowanym rynku. Ponadto UOKiK nie zakwalifikował polityki cenowej Kompanii Węglowej jako abuzywnej. Wręcz przeciwnie, UOKiK dostrzegł potrzebę stosowania przez Kompanię Węglową strategii cenowych mających na celu przezwyciężenie sytuacji kryzysowej na europejskim rynku węgla. W konsekwencji UOKiK postanowił nie wszczynać postępowania antymonopolowego wobec Kompanii Węglowej.

J. Sroczyński, Wirtschaft und Wettbewerb. Developments in national competition law, nr 9/2015.