J. Sroczyński dla WuW nr 6/2019 – Koncentracja spółek sprzedających ciekły dwutlenek węgla zatwierdzona przez Prezesa UOKiK

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów („UOKiK”) ukarał grzywną w wysokości 20 tys. euro przewoźnika autobusowego PKS Piła za podział rynku przewozów lokalnych z konkurencyjnym Rafbusem. Co ciekawe, Rafbus najpierw nieskutecznie oskarżył PKS Piła o nadużywanie pozycji dominującej na rynku. UOKiK rozpatrując skargę ustalił, że obie firmy koordynowały swoje działania w latach 2015-2017. PKS Piła i Rafbus uzgadniały, które lokalne linie autobusowe nie powinny być obsługiwane przez daną spółkę. UOKiK przypisał wiodącą rolę w niedozwolonym porozumieniu PKS Piła. Rafbus uniknął kary, ponieważ dobrowolnie, choć nieświadomie, poinformował UOKiK o zmowie.

AirProducts & Chemicals (APC), wiodący gracz na polskim rynku gazów technicznych, uzyskał zgodę UOKiK na przejęcie spółek ACP Europe i Eurocylinder, które sprzedają ciekły dwutlenek węgla browarom, producentom napojów i mrożonek oraz podmiotom z sektora Horeca. Po tej transakcji APC kontrolowałoby ponad połowę polskiego rynku ciekłego dwutlenku węgla i uzyskałoby duże moce produkcyjne do dalszego rozwoju. Bezpośredni kolejny konkurent jest znacznie mniejszy od APC. Z tych względów UOKiK nałożył kilka środków zaradczych w celu ochrony konkurencji na rynku właściwym. APC powinna dokonać zbycia aktywów produkcyjnych umożliwiających niezależnemu nabywcy produkcję ciekłego dwutlenku węgla w ilości nie mniejszej niż 76 650 ton. UOKiK może zwolnić APC z tego obowiązku, jeżeli niezależny przedsiębiorca rozpocząłby w Polsce budowę nowej instalacji umożliwiającej produkcję 153 tys. ton ciekłego dwutlenku węgla rocznie. APC powinna również zaproponować swoim polskim hurtownikom przedłużenie umów na dostawy oraz jest zobowiązana do nieodmawiania sprzedaży ciekłego dwutlenku węgla bez obiektywnego uzasadnienia. W okresie obowiązywania środków zaradczych APC nie będzie również stosować wobec swoich hurtowników cen wyższych niż cena maksymalna, ustalona według specjalnego wzoru. UOKiK rozpatrywał zgłoszoną transakcję przez rok w ramach dwuetapowego postępowania.

Domniemana zmowa przedsiębiorstw ciepłowniczych UOKiK przedstawił zarzuty zmowy antykonkurencyjnej Veolii i PGNiG, dwóm przedsiębiorstwom ciepłowniczym z terenu Warszawy oraz ich menedżerom. UOKiK twierdzi, że obie spółki podzieliły lokalny rynek ciepłowniczy. Veolia planowała budowę nowej ciepłowni, ale zrezygnowała z tego planu, koncentrując się jedynie na działalności związanej z przesyłem sieciowym. Z kolei PGNiG postanowiło skoncentrować się na produkcji ciepła i zamierzało zaprzestać działalności w zakresie sprzedaży do odbiorców końcowych. UOKiK podkreślił, że decyzje te zostały podjęte wspólnie przez obie spółki i nie były wynikiem obie spółki i nie wynikały z niezależnych kalkulacji biznesowych. Z tego powodu UOKiK zakwalifikował zachowanie Veolii i PGNiG jako niedozwoloną zmowę.

J. Sroczyński, Wirtschaft und Wettbewerb. Developments in national competition law, nr 6/2019.