Apl. adw. Jakub Latała – Spór o makaron pomiędzy Lidl Italia a włoskim urzędem ochrony konkurencji i konsumentów

Wyrok TSUE – kolizja w stosowaniu przepisów dotyczących informowania o żywności oraz przepisów o nieuczciwych praktykach handlowych (rynkowych). Orzeczenie wydane na kanwie sporu o makaron pomiędzy Lidl Italia i włoskim urzędem ochrony konkurencji i konsumentów (AGCM).

30 kwietnia 2026 r. TSUE wydał wyrok w sprawie C-301/25 w której rozstrzygnął relację pomiędzy rozporządzeniem nr 1169/2011 w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, a dyrektywą 2005/29 dotyczącą nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym.

Postępowanie główne przed włoskim odpowiednikiem UOKiK dotyczyło oznaczeń na opakowaniach makaronu z semoliny z pszenicy durum, na których podkreślano włoskie pochodzenie produktu i wskazywano, że krajem przemiału pszenicy były Włochy, podczas gdy pszenica wykorzystywana do produkcji tej semoliny nie pochodziła z Włoch. AGCM uznał, że takie oznaczenia mogą powodować u konsumentów wrażenie, że również surowce wykorzystywane do produkcji makaronu są pochodzenia włoskiego i nałożył na Lidla karę administracyjną w wysokości 1 mln EUR.

Sąd odwoławczy rozstrzygający tą sprawę skierował pytania prejudycjalne dotyczące podstaw prawnych do ukarania spółki. TSUE uznał, że reżimy odpowiedzialności z rozporządzenia 1169/2011 oraz dyrektywy 2005/29 nie wykluczają się, a są wobec siebie komplementarne i mogą być stosowane równolegle.

Przedsiębiorcy z branży spożywczej muszą więc liczyć się nie tylko z oceną zgodności opakowań z przepisami sektorowymi, ale także jednocześnie z kontrolą pod kątem wprowadzenia konsumentów w błąd, w szczególności w sytuacji, gdy oznaczenia na opakowaniach produktów żywnościowych wywołują mylne wrażenie co do ich pochodzenia.