J. Sroczyński dla WuW nr 6/2015 – Omówienie nowelizacji ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów
Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów („UOKiK”) uznał, że PZL Świdnik nadużył pozycji dominującej na rynku. PZL Świdnik jest producentem śmigłowców Mi-2, wykorzystywanych przez Wojsko Polskie, które zorganizowało przetarg na serwisowanie swoich śmigłowców. W przetargu tym brały udział PZL Świdnik i konkurencyjny Navcom, który wygrał Navcom oferując niższą cenę. Następnie Navcom zwrócił się do PZL Świdnik o dostarczenie części zamiennych niezbędnych do wykonania usługi, ale spotkał się z odmową. Na skutek skargi Navcom, UOKiK wydał decyzję zakazującą, uznając odmowę zawarcia umowy przez PZL Swidnik za działanie antykonkurencyjne. UOKiK nałożył na PZL Świdnik stosunkowo niewielką karę pieniężną. Kara wynosi 85 tys. USD, co stanowi zaledwie 0,03% obrotu PZL Świdnik. Maksymalna kara w wysokości 10% obrotu mogłaby więc wynieść 25 mln USD. UOKiK wziął pod uwagę szereg okoliczności łagodzących, w tym incydentalny charakter odmowy i krótki czas jej trwania (mniej niż rok), zobowiązanie PZL Świdnik do wprowadzenia wewnętrznego regulaminu, który w przejrzysty sposób regulowałby dostawy części zamiennych do klientów, a także fakt, że sprzedaż części zamiennych stanowiła jedynie niewielki ułamek całkowitego obrotu PZL Świdnik.
Znowelizowana ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów weszła w życie 18 stycznia 2015 roku. Nowe prawo wprowadza środki zaradcze, które mogą być nakładane w decyzjach zakazujących porozumień antykonkurencyjnych i nadużywania pozycji dominującej. Środki zaradcze mogą obejmować obowiązek zmiany porozumienia, udzielenia licencji, zapewnienia ciągłości dostaw lub zapewnienia dostępu do niezbędnego urządzenia. Prezes UOKiK będzie miał również prawo do podjęcia decyzji o pionowej dezintegracji przedsiębiorcy, np. w celu oddzielenia działalności hurtowej od detalicznej. W zakresie kontroli koncentracji nowa ustawa wprowadza dwufazowość postępowania. Faza pierwsza, przeznaczona dla łatwych zgłoszeń, ma trwać miesiąc. Faza druga będzie uruchamiana w sprawach skomplikowanych, gdy konieczne jest przeprowadzenie badań rynku oraz gdy zgłoszenie budzi zastrzeżenia z punktu widzenia konkurencji. Druga faza będzie trwała przez dodatkowe cztery miesiące. Nowa ustawa wprowadza również liczne zmiany proceduralne, w tym wydłużenie okresu przedawnienia do pięciu lat z obecnego jednego roku, nową instytucję ugody z organem (w zamian za maksymalne obniżenie kary o dziesięć procent), rozszerzenie przywilejów leniency na dodatkowe porozumienia antykonkurencyjne (tzw. leniency plus), różne zmiany w przepisach dotyczących dawn raids, a także ustawowe wyliczenie okoliczności obciążających i łagodzących, branych pod uwagę przy nakładaniu kar przez organ. Jeśli chodzi o grzywny, również osoby fizyczne będą podlegać odpowiedzialności finansowej za udział w porozumieniach antykonkurencyjnych. Kara pieniężna nałożona na menedżera może wynieść nawet 500 tys. euro.
J. Sroczyński, Wirtschaft und Wettbewerb. Developments in national competition law, nr 6/2015.
